k-k-koud!

Donderdag een visafspraak met René... ik ben benieuwd... Het afgelopen weekend heb ik gevist in Harderwijk en Spakenburg. Vooral die laatste ervaring was chilling, brrr! Je zou liever in je warme bed blijven. Maar de vis lonkt ook! Wat is wijsheid? Het IJ ligt nog wel open...zouden ze er zijn donderdag?
Iemand nog tips voor een stek met een koffietentje op de achtergrond aan het IJ of 't Noordhollands kanaal?

De oproep van het visje...

De laatste weken vond ik het niet het fijnste weer om te vissen. Vooral de gladheid en het idee onderuit te gaan met fiets (niet zó erg) en hengel (veel erger!) heeft mij veelal weerhouden.
Een koud bezoekje aan het Nieuwe Meer bleef helaas onsuccesvol.

Tijd om mij met andere zaken bezig te houden...

Nou woont in mijn bureaula sinds jaar en dag een klein visje. Niet van die natte soort natuurlijk.
Van balsahout is 'ie.  Ik maakte het zeker 15 jaar geleden. Misschien nog langer zelfs. Uit een serie die ik toen maakte is 'ie bewaard gebleven. Ik kon het niet over m'n hart verkrijgen om hiermee te gaan vissen. Hij was te mooi, vond ik, en hij had iets ontegenzegelijk grappigs in z'n blik. (hij doet me altijd aan iets Japans denken)

Soms herinnert 't visje mij aan de zaken die écht belangrijk zijn in 't leven. Als ik dan de la open doe, rolt 't naar voren en lijkt mij iets te wilen zeggen.  Zoiets als:  "ga er toch uit man... ga vissen! 't is heerlijk weer"
Dat soort oproepen mag ik wel... ik laat mij er graag door overhalen.

Toen ik, ergens deze week, mijn lade opende en achterin het visje zag liggen- helemaal alleen en licht bestoft - dacht ik plots: daar moet toch eens wat aan gedaan.
Het is niet goed dat de vis alleen zij...

En zo geschiedde.
Inmiddels ben ik bezig met de vervaardiging van wat pluggen. Hopelijk worden het échte vang-visjes.

En héél misschien, als het mee zit... komt er wel een broertje of zusje bij voor mijn lade-visje!

(wordt zeker nog vervolgd)

avonturen met de chubby darter....

Met laatste winter nog vers in het geheugen dacht ik dat het zinvol zou kunnen zijn wat échte verticaalplugjes in huis te halen. Mocht het weer ijsvissen worden dan ben ik voorbereid!

Mijn begerig oog viel op de Chubby darter van Salmo ; een 5 cm lang en 9 gram zwaar (snel)zinkend plugje.
Het dient met felle tikjes omhoog gevist te worden en vertoont dan inderdaad een prachtige nerveuze actie.
Ook is er een rateltje ingebouwd.

Schreeuwerige Amerikaanse reclamefilmpjes beloven tópvangsten: "If nothing else catches fish, the Chubby darter will!"
Met iets realistischer verwachtingen heb ik mijzelf laatst een klein bergje Salmo's aangeschaft waaronder een klein dozijn van dit supervangend monstertje.

Vanmiddag was het dan zo ver; aan het einde van de middag er nog even uit. Een frisse wind deed mij betreuren dat ik mijn warmere muts niet had meegenomen. Een snijdend windje snelde mij vanaf het water tegemoet. Het eerste ijs zag ik in de sloten.

Eerst de traditionelere aasjes geprobeerd; het shadje en de worm. Ondanks zorgvuldig mijn plekjes afvissen kreeg ik geen teken van leven.  Met de eerder genoemde Salmo-reclameslogan in het hoofd werd er een Chubby darter aan het dunne dyneemalijntje gebonden. Géén staaldraadjes dit keer; ik wil de dansende actie van dit plugje ten volle benutten. Ik bewonder de glijdende actie eerst op een diepte waar ik het plugje nog kan volgen, dan mag het de diepte in; doe je ding!

Helaas is het bij een oefening gebleven, na de zonsondergang werd het snel kouder. De baarzen hadden er vandaag geen zin in maar het plugje gaat zaken doen; daar ben ik van overtuigd!

verbaa(r)sd...

Vanmorgen in Alkmaar; een ontmoeting tussen mijzelf en dit wel héél verbaasd kijkende baarsje...
Gelukkig bleef het niet bij deze ontmoeting en zijn er ook wat broertjes en zusjes komen spelen.

Om even na achten lieten René en ik onze shadjes los in het kanaal wat door Alkmaar loopt. Enkele minuten later komt de eerste baars vanonder een woonboot weg; 't is meteen een leuk visje en opgetogen trekken we even later weer verder.

                                     leuk begin van de dag!

Helaas, dit fraaie visje bleek één van de weinige baarzen die er zin in hadden vandaag. Het duurt wel zeker een half uur voor we de eerste knabbeltjes voelden bij een aantal dukdalven. Daar haken we verschilende visjes... heel eventjes maar vóór ze weer losschieten en ons gefrustreerd achterlaten. Ah! Wéér een visje en... !@#%&*!!  wéér is tie weg;! We zien ze vaak niet eens. Het doet ons een beetje denken aan zo'n grijper op de kermis; net als je denkt dat je een prijs hebt gescoord flikkert de boel weer naar beneden.

Toch lopen we geenszins te balen; het is erg leuk om samen te vissen, we zien de zon opkomen  boven de brug en het is beduidend minder koud dan het KNMI ons deed geloven. Al met al helemaal niet slecht!
                                                

Uiteindelijk mag ik dan toch nog twee minibaarsjes vangen . Een daarvan heeft even geposeerd en leek wat verbaa(r)sd dat ik 'm tijdelijk boven water bracht.

Dan vissen we een haventje af, zoeken op steigertjes, onder bootjes, maar niets mag baten; ze zijn er niet, lijkt het. We trekken verder het centrum in naar een oud grachtje. We kunnen hier niet al te lang meer vissen want half twaalf moeten we weer bij de auto staan; René heeft huiselijke verplichtingen.

In een half uurtje vissen we vruchteloos in dat grachtje, vrij ondiep en gezien het gebrek aan belangstelling in onze aasjes verwacht ik er niet veel meer van. Even nog denk ik er mee op te houden, 10 minuten voortijds en mijn vismaat te gaan aanmoedigen maar dan maak ik nog één worpje. En net als we even staan te kletsen vangen we allebei nog een leuke baars. De dag kón al niet meer stuk maar dit geeft toch wel een bijzondere glans, zo'n mooie afsluiting. Eigenlijk zouden we nu een soepie moeten gaan eten en dan weer doorvissen.
Allebei zouden we dat wel willen maar helaas...de tijd is op. We besluiten ter plekke om het volgende week nog 's over te doen. Misschien wel aan het IJ.
Onderweg naar het station telt René nog even alle baars op die we deze ochtend hebben gevangen; precies 100 cm!  Eén meter geluk met stekels...

                                                        geluk met stekels!                 

                                  en ook voor mij een prijs op de valreep!

Stekelmans....

Een bekend roofvisvisser uit Lisse

Kan - zo blijkt- zich behoorlijk vergisse

Eén moment niet opgelet...

baars weggegleden

en flink gesneden

‘t Ging ook allemaal zo snel

maar zo’n stekel voel je wel!

Inmiddels zijn we maanden verder

flinke bobbel en veel pijn

een afspraak bij de chirurgijn

dikke spuiten , hechtingen , een snee?

vertel eens Ard; viel het een beetje mee?

pleister op de wonde:

Inmiddels kun je zelf ook prikken

met een mosquito welliswaar

maar nog héél even…tanden op elkaar!

een "Meneer" met wormen...

Vandaag was een fijne dag...

"Van je vrienden moet je 't hebben", zeggen ze.

Rond 07.30 werd ik al opgepikt voor een ritje in Ap's Baarsbolide.  Naar Den Helder ditmaal.
Ard was ook mee; gezellig als altijd.

Bas had, volgens afspraak, de baarzen al voor ons wakker geschud en de stekken met krijt voor ons op de kade gemarkeerd, zodat we metéén wisten waar we moesten zijn... topservice!  ;)

In de overgang naar een (nog) lichter spinstokje wordt ik door de mannen van lichtervissen wel op een héél fraaie manier begeleid; het is mij vergund om vandaag met twee supermooie baarshengeltjes te vissen;

Allereerst de mosquito XXX-light, Bas z'n eigen "mugje" en het prototype van de mosquito 00, waarover jaloerse tongen fluisteren dat Bas 'm naast z'n bed heeft staan zodat 'ie slechts z'n arm hoeft uit te strekken om aan de vibraties in het grafiet af te lezen of de baarzen "los" zijn. Een benijdenswaardig voorrecht dus en ik ben zéér vereerd.

De baars werkt gelukkig ook mee en een fraai exemplaar van 38 cm. komt in mijn netje. Wát een genot om zo'n mooie vis op zo'n schitterend hengeltje te mogen drillen! Nog meer baarsjes laten dit ultralichte stokje dansen en trillen dat het een lust is. Mijn vismaten vangen ook hun visje maar de baars is moeilijk te verleiden.
Zéér    l    a    n    g    z    a    a    m     binnendraaien, nauwelijks tikjes geven - dat gaat ze al te snel - is het devies. Een subtiel minishadje, een zéér licht loodkopje en...een worm maken vandaag blijkbaar het verschil.

Zo lang het nog mag maak ik graag gebruik van dit extra stukje "levend aas" om mijn shadje te promoten.
En niet zonder succes. Waar de shad-diehards doorgaan en af en toe een visje pakken of zelfs niets vangen blijven de wormen in trek. Bij de vissen dan, wel te verstaan; ik bied wat wormen aan maar het blijven échte rubber-aanhangers, die vrienden van me.

's Middags worden worm en shadje uitgelaten aan Ap's prachtige baarsbeukertje, een prachtig strak spijkertje uit de stal van de fa. Schreiner en apart voor hem vervaardigd. Ook dit is een juweeltje van een hengel en ik voel mij nu wel héél erg verwend. Ik blíjf er ook mee werpen en vissen tot nummer 40 in zicht komt. Die laatste vis lost vlak voor de kant. Ik vind het wel goed zo!

Ook het college van rubber-only dat zich achter mijn rug meer en meer gedurende de middag tot lichtervissen-praatgroep heeft  getransformeerd begint signalen af te geven dat men het wel genoeg vindt.
Een grapje wat mij net ontgaan is (*1) (of wat ik niet helemaal begreep) leidt er toe dat mij inmiddels met "meneer" is gaan aanspreken.

Het is me wat; een "meneer" met wormen!

Ap, Ard, Bas, Peter en Paul, het was een genoegen vandaag in jullie gezelschap te mogen vissen. Bedankt!


( *1 - lees er meer over op www.lichtervissen.nl )

I feel.....privileged!

De afspraak stond. Uitgeslapen. Een goed ontbijt. Geen koffie omgegooid. Geen file's. Geen regen. Zacht weer...

Wat kón er nog misgaan vanmorgen?
 Ik zal het u vertellen..

Voor twaalven arriveren René en ik al bij 't Twiske om te kijken of de baarzen dit keer wél thuis zijn.

Al bij de auto krijgt mijn vismaat een telefoontje van z'n vrouw; de kleine is niet lekker en krijgt kiezen.

We besluiten terstond om er dan maar een korte vissessie van te maken. There's more to life than fishing nietwaar? Beter een mooi uurtje doen dan helemáál niet vissen.

Helaas zat dat uurtje er ook niet in.  Ik tuig op, stel de slip af en KRR-AKKK!  De Mitchell Privilege 152 spinhengel breekt keurig in twee stukken. Precies boven de pensluiting en preciés ook waar René's eerste Privilege ook sneuvelde. Al eerder heb ik niet zulke beste verhalen gehoord over dit hengeltje maar de maat is nu wel vol. René bedankt feestelijk voor het aanbod van een nieuwe en ik kán me er iets bij voorstellen.

We lachen er maar om en vissen een andere keer wel verder. Ons humeur kan niet stuk vandaag.
René, sterkte met Martijn en de tandjes!

                     Dát zou je willen! Maar de hengel kan het ook zonder mijn hulp.