Een dipje...

Zou het dan tóch aan de meimaand liggen? Vorig jaar mei, toen ik dit blog begon had ik ook zo'n periode waarop het niet ging; dáágen zonder schubben!

En nu wéér zo'n periode. Net terwijl mijn blog ontdekt wordt door steeds meer lezers, Marcel Pomp (vispomp) een leuk stukje over mijn blog schreef (gestegen in de vishiërarchie werd er al gegrapt, haha! ;) en "Visdeal" me vroeg om een regelmatige bijdrage te leveren blijft mijn net droog. Weliswaar een schubje hier en daar maar dan ging het om een karper die vals gehaakt was.

En of mijn liefde voor de zeelt wederkerig is valt nog ook nog maar te bezien; ondanks mijn grondige voorbereidingen heb ik slechts éénmaal Tinca Tinca kunnen verleiden. Ze zijn er wel maar worden vaak afgetroefd door de wat snellere karper. 

Wat ik wél vang zijn rivierkreeftjes. Méér en méér vang ik ze aan de hengel. Inmiddels zijn voorbereidingen getroffen om de kreeftjes tijdelijk te huisvesten; er wacht hen een roemrijk en culinair einde. (inclusief een Franse chef)

wordt vervolgd dus...

Motto:

Bijgaand een plaatje van mijn ex-libris wat ik zo'n 30 jaar geleden maakte. Het past wel bij me, vind ik; mijn geboorteplaats en lijfspreuk...

Géén tekst die je aan je CV zou willen toevoegen of met trots aan  mensen showt die zorgvuldig hun carrierre plannen. Desalniettemin is de zeelt nog steeds mijn lievelingsvis en mijn motto ongewijzigd.

"Van goud naar groen" zou dit stukje moeten heten; zo was de planning althans... een overgang van vangsten van ruisvoorn naar de groene karper ofwel de mysterieuze zeelt.  Maar sommige zaken zijn lastig te plannen, en zeelten blijven wat onberekenbaar.

Welliswaar heeft eentje zich laten foppen in Twente. Voor de rest hingen er een paar mooie karpers aan de hengel. Eigenlijk niets te klagen en de zeelt blijft voorlopig nog een welkome toevalstreffer. Ik hoop dat er meer volgen.

inwijding van een éénponder...

Gisteren was het dan eindelijk zo ver. Mijn nieuwe vintageaanwinst; de gele eenponder van Fair Play kon laten zien wat 'ie waard was. Na de vorige avond een grote karper verspeeld te hebben (16/00 bleek andermaal toch echt te licht voor het formaat karper wat ik de laatste tijd tegenkom) mocht de eenponder eindelijk mee naar buiten.

Al na een kwartiertje na het voeren was de karper duidelijk actief aan het azen; wat wil je ook als je weken trouw bijna dagelijks je handje gekiemde hennep / trouvit en bloodworm aanbiedt. Al dat verwennen mag best eens beloond.

Bovenstaande karper bood zich een aan voor een testrondje aan de hengel. Na lange tijd stilgelegen te hebben mocht de hengel eens weer z'n prachtige curve laten zien.  Nog even een fotootje met hengel en centrepin en dan inpakken. Fluitend reed ik naar huis.

Van Goud naar Groen....

Er wordt hier nog regelmatig gevraagd hoe ik dat doe met die grote ruisers? Nou...even niet dus!

Al een tijdje had ik een flinke zeeltkoorts opgelopen; altijd fijn, die "besmettingen" via diverse leden van mijn vaste forum en vriendenclub (http://www.lichtervissen.nl/)
Ook Marcel Pomp (http://www.vispomp.nl/)en Hans Koeslag (http://kruimopjekurken.blogspot.com/)werkten een stevig handje mee. Dank jongens!

Inspiratie alom dus. Vangsten te over...om mij heen dan - wel te verstaan. Bij mij bleef het rustig en moest de eerste zeelt nog komen. Gelukkig kwam er dit weekend dan eindelijk verlossing. De eerste "groene karper" werd een feit. Om half drie opstaan had ik er graag voor over; Twente ligt niet naast de deur.

Ook voor vriend Ap kwam er gelukkig een zeelt boven het net. Eentje waarvan we beide eerst dachten dat het een karper was, zo'n imposant schot!

Moe, rozig en voldaan reden we terug naar Amsterdam. Zo'n dag was het... ik geniet nog even na!

Nogmaals bedankt Ap, voor weer en hele gezellige en geslaagde dag!

Genieten; op zoek naar de stilte...

Bij mij was het zaterdag vooral genieten. Tussen de goede vangsten waren er vele mooie momenten.

Het eerste licht zag ik aan de waterkant, later gevolgd door een rode ochtenzon.

Rond 07.00 zag ik een werkelijk enorme karper tot vlak voor mijn voeten zwemmen. De twee vissen van zo rond de 60-70 cm die langszij meezwommen werden gewoon weer minikarpertjes. Niet te geloven, zit je te vissen en plots komt Carpzilla aanzwemmen en tipt (werkelijk!) met de staart mijn 50 cm swingtip aan. Fenomenaal!

Deze vis kon ik ook zo fotograferen omdat 'ie op water zwom waar hij eingelijk niet meer paste; 't was gewoonweg te ondiep voor 'm!


Naast al het karpergeweld  om me heen blijft het spektakel toch vooral visueel; ik haak welliswaar een karpertje maar dat schakelt meteen van z'n 1 in z'n 3 en lost vervolgens! Goodbye. De volgende alstublieft!

't Is de brasem, maar liefst 9 stuks dienden zich aan voor een kleine exercitie aan de fair play swingtiphengel (light uitvoering). Sommigen van hen poogden met groot enthousiasme ons het gehate predikaat "luie dweil" - al is het maar voor korte tijd - te vergeten.
7 stuks passerden de halve meter royaal, een mooi breed ruggetje en dik onder de pukkels.

Bij mij drong de vergelijking zich op aan oude mannetjes die nog een keer wilden"vlammen" in de discotheek. Helaas voor hen; net als voor de brasems is 't van korte duur; zodra de pukkels weg zijn lijkt ook de levenslust wel uit te doven en dolen ze, als in een christelijk bejaardentehuis op zondagochtend wat doelloos rond...bedekt onder een koel laagje blauwbrasemslijm. Brr!

En ook ben ik het snoekje niet vergeten. Ternauwernood de standaard ruisvoornmaat (30+) van de laatste tijd gepasseerd of hij valt mijn trosje langsscherende maden aan met een ambitie; een miniatuur zoetwaterkrokodil waardig!



Verre, verre van een stille zaterdag dus. Zo ook op het Twiske waar sommige mensen menen dat hun muziek toch zeker 250 meter in de omtrek te horen moet zijn. Ik heb maar wat rustiger plekjes opgezocht. Dat ga ik de komende tijd vaker doen; "dagen zonder schubben" goes walkabout; wilde plannen zijn in de maak!!! 

(Binnenkort meer daarover)

wilde plannen?? Huh?!?

De dag dat het beugelveertje brak...

Ondanks het feit dat bij het optuigen van mijn hengel, aan het einde van de middag, het beugelveertje van mijn Penn Sargus de geest gaf heb ik toch gevist.

Even de vrees dat de pech van dinsdag zou doorzetten maar niets bleek minder waar; al bij de eerste inworp kwam de ruisvoornteller op 20 te staan. A "lucky number" bovendien; mijn "personal best" sinds jáááren.

38 cm ruisvoorn gleed na enige strijd mijn netje in! Jottum, wat was ik blij!!!

Hoe ik dat allemaal doe, werd mij vanmiddag gevraagd. Ik heb geen geheim recept maar zal binnenkort op verzoek eens ingaan op mijn tactiek en techniek en voorkeuren. Wie weet breng ik iemand op een goed idee.

De foto volgt binnenkort.

Pech en dikke vissen...

Alwéér een dag op het Twiske doorgebracht. Om u even vóór te zijn "werkt die man dan nóóit?"

Jawel...................... maar nu even niet!

Ik had maanden niet gevist en haal nu mijn vitamine-V tekort in. 

Een dagje met vriend Ard dus. Zoals al aangekondigd.
Gezellig als vanouds. Rommelig ook.
Mijn eerste worpje meteen een windknoop en een forse pruik. Ik moet opnieuw optuigen terwijl Ard zijn eerste visjes vangt.
Daarmee is de toon meteen gezet; bij mij blijft het rommelen en Ard vangt zijn visje.

de eerste van de dag

Bij het volgende putje heeft Ard al 7 stuks terwijl ik mij vertwijfeld afvraag wát ik in hemelsnaam fout doe;
ik krijg nauwelijks aanbeten en sla tweemaal mis. Het lukt allemaal niet en na een paar uurtjes komt er dan het effect bij dat je je minder kunt concentreren. Het vertrouwen is even weg.

Ik tijger naar een volgende plekje, voer een beetje en weet een mooie ruisvoorn te vangen. Ard meet 31 cm.
Wéér een voor de lijst. Mijn dag is gered!

In de middag weet Ard zijn P.R. ruisvoorn te verbeteren. 34 cm en een mooie zware vis. Zie 'm glunderen!

Ik gun Ard zijn succes van harte maar moet bekennen dat ik graag iets meer had gevangen. Ik ben ook zó verwend de laatste tijd; goed om dat even te beseffen...

Visdagen met Ard zijn echter altijd gezellig. Dat maakt een hoop goed! Je vismaat zien vangen is toch ook fantastisch?

Heerlijk weer gehad, de eerste zeelt zien zwemmen. We zagen een grote snoek een mega-ruisvoorn voor onze neus wegkapen en vergaapten ons aan tientallen ruggen van paaiende karper. Elk jaar opnieuw een indrukwekkend gebeuren.

languit en lui in het zonnetje