even een spiering uitlaten...

Vorige week, op de Noordermarkt, een klein pondje spiering gekocht. Niet van die mini's maar wat grotere exemplaren (15 cm. en meer)

Ik heb ze per 3 visjes ingevroren, porties die goed zijn voor een niet te lange vissessie. Zo grijp ik nooit mis.

Nadat ik al wat uurtjes bezig was geweest met rubber, zonder resultaten, besloot ik gisterochtend het maar eens met de spieringen te proberen. De avond van tevoren mochten de beestjes ontdooien, zodat het 's morgens al lekker naar komkommer rook :)

Omdat het nogal fris was en ik geen zin had er al te vroeg uit te gaan, wachtte ik even, geheel tegen de goede snoekbaarsgewoonte in, totdat de zon het zaakje iets had opgewarmd.

Een forse spiering, de enkele haak door het lipje...zinken maar! Ik gebruikte een lichte dropshotmontage, 6 ponds dyneema en 20/00 fluorcarbon. Zelf ben ik niet zo'n fan van stingers (die kleine dregjes achteraan). Je zult best minder missers hebben maar ben je iéts te laat met slaan of wordt er te diep geslikt dan is de vis altijd het haasje. Bovendien...met een licht lijntje en dito hengeltje zoals ik gebruik kun je de haak toch niet zo hard zetten. Liever alle kracht op een haakpunt dus.

Toch had ik wel wat moeite om vertrouwen te hebben in deze montage. Zou de zaak niet al te veel uit balans zijn? 

Toch maar proberen. Na de afgelopen visloze rubbersessies hoopte ik op iets meer actie. Toen ik op de mij vertrouwde diepere kuiltjes na een half uurtje nog geen tikkie had gevoeld begon ik te lopen.

Héél langzaam, langs het kantje. Centimeter voor centimeter bijna.  Regelmatig kwam ik even vast te zitten en moest de boel dan weer voorzichtig lostrekken.

De laatste keer dat ik weer even vastzat en probeerde los te trekken voelde ik nét wat anders. Toch maar even een klein tikje omhoog en...ja hoor; toch vis!

Niet zoals de laatste tijd rond de 10 meter maar op een meter of 6 diepte ditmaal. Ik voelde een beste bonk onder de top, mijn hengeltje sprong hoepeltjerond en de slip begon z'n werk te doen. Héérlijk dat geluid van een Penn slip!

Met de hengel in één hand en de telefoon in de andere (lang leve de sneltoetsen!) bel ik Maya; ik heb er een beste op! 

Inmiddels begin ik te vermoeden dat het geen snoekbaars is maar een snoek die wel zin heeft in een robbertje vechten; het karakteristieke stoten blijft uit en de vis gaat er vandoor. Groot is dan ook mijn verassing al ik na een paar minuten toch een fraaie snoekbaars zie bovenkomen. Weer een tijdelijk slachtoffer van dit superhengeltje!

Mijn fotograaf van de dag is gearriveerd - makkelijk als je aan het IJ woont :) -we schieten een paar plaatjes en dan mag de vis weer zwemmen. Bon voyage!

Scheve bekkies in het IJ

Vanmorgen er nog even een uurtje op uit geweest. Naast een leuk snoekbaarsje ving ik ook nog twee andere visjes; platvis! Dat had ik toch zeker niet verwacht!!

En dat aan een mooie maat FinS (*1), zo'n 20 cm boven de grond gevist. Ik was aan het dropshotten.
En geen voorzichtige aanbeten hoor... boem... en hangen!

Leuk hoor! Ik voelde me even net een zeevisser. Beide visjes waren zo 30-35 cm.

Ik heb even wat rondgevraagd en hoorde dat het hoogstwaarschijnlijk botten zijn geweest. Best grappig om die te vangen aan een Mosquito 0.

(*1 - met dank aan KlaasJan Zuidema; zie je ook 's dat je cadeautje goed wordt gebruikt! ;)


Toevallig stond er vandaag, 10 december,  net een leuk artikel in het Parool over het brakke water in de Amsterdamse grachten; zelfs ribkwalletjes komen er voor! En ook bot dus, weet ik nu...

Boffen...

Vanmorgen even de bof dat ik een uurtje kon vissen op het IJ.  Uitwaaien was niet alleen spreekwoordelijk vandaag; mijn net waaide het water in (gelukkig niet aan de diepe kant; ik kon het nog terugpakken).
Ook moest ik moeite doen zélf te blijven staan. Geen prettig idee als je op een betonnen rand van een metertje breed staat met onder je zo'n 10 meter water.
Niet struikelen dus, is het devies.

Met een heerlijk zonnetje achter me kwamen binnen het half uur twee mooie snoekbaarsjes even boven kijken.
Boffen, zo'n uurtje!

Sinterklaasbaars...

"Vis je nog wel?" 

"Wanneer schrijf je weer eens wat? Ik mis je stukjes!" 

Ik hoorde het regelmatig de laatste tijd en moet toegeven dat het wat stil is geweest hier. Soms zijn er andere zaken dan vissen die mij bezighouden en soms... heb ik ook geen zin in schrijven. Het mag gezegd.

Vandaag een klein beginnetje; een poging tot "blog-reanimatie" 

Het weer zag er net wat minder onaangenaam uit dan het KNMI ons had beloofd. Daarbij komt dat het baarsvirus laat zich de laatste tijd weer laat gelden én ik Ard al een hele tijd niet meer gesproken had.

"Als je durft" begon mijn uitnodiging... "kom dan morgen vissen aan het IJ"

Ard durfde gelukkig en even na negenen stonden twee mannen met kleine hengeltjes op het Stenen hoofd te vissen. De eerste baarsjes werden al snel gehaakt; binnen 10 minuutjes hadden we beiden ons eerste visje te pakken. Klein maar fijn!

Het werd een gezellige visdag, met hier en daar een kopje koffie of een visje. Erg gezellig om je even weer te zien Ard!

De echte grote jongen, de zgn. "Sinterklaasbaars" werd (nog) niet gezien. Ach, per slot van rekening is 't ook pas morgen de 5e! 

Nog even een sfeerplaatje dan:

Vissen aan de IJssel

De laatste dagen gekampeerd en gevist aan de IJssel bij Deventer.

 Afgelopen zondagochtend rond 10.00 uit Amsterdam  vertrokken en rond elven kwamen we aan op camping “de Worp” in Deventer. Rond het middaguur stonden  mijn tent en Maya’s camper volledig opgesteld en begon ik na de eerste campinglunch (crêpes Suzettes, uiteraard met de fik er in zoals dat hoort ;)  aan het optuigen van mijn hengel.

Voor de gelegenheid had ik de Fair Play brasemwerphengel van 3,70 meegenomen, gecombineerd met de Centrepin. Ik vreesde eerst dat deze hengel wat te licht zou zijn voor het trotten maar dat is alleszins meegevallen. Wel had ik de eerste dag veel te te lichte dobbertjes en maakte ik veel beginnersfouten (ik heb weinig ervaring met dobbervissen op stromend water) maar da’s helemaal goedgekomen. Het eerste probleem was vrij eenvoudig te verhelpen  door bij een lokale hengelsportzaak wat nieuwe dobbers aan te schaffen (10 gram loodgewicht  was ongeveer het minimum!). Voor een lesje “riviervissen voor beginners” was de expertise van geroutineerde rivierrot Hans, die dinsdag een dagje langskwam, natuurlijk super!  

Zéker zo prettig  was de goede sfeer en de lol die we gehad hebben. Zó vanaf de camping naar de rivier lopen, af en toe Maya op bezoek met koekje en fototoestel.  Tussen de middag eventjes teruglopen voor een lunch en dan weer verder vissen onder een zonnetje wat wel erg z’n best deed.

De vangsten dan? Grondels hebben we gevangen en méér dan genoeg. Grappige visjes maar na een stuk of 20 heb je ’t echt wel gezien. Ook roofblei in miniatuurformaat werd voldoende gevangen. Ook leuk maar je hoopt natuurlijk ook wel op een wat groter formaat. Die kwamen in de middag.

Hans verruilde zijn penhengel voor de barbeelstok. Het korfje en de haak werden voorzien van mooie stukjes oude kaas. De eerste barbeel komt ergens tussen de stenen te zitten en wordt helaas door lijnbreuk verspeeld. Later, bij de herkansing …wéér lijnbreuk! Pech dus voor Hans.

Toch als je de foto goed bekijkt van Hans met mini-roofblei zie je dat het humeur er zeker  niet onder heeft geleden.

de sfeer was zéér goed!

Ik had iéts meer geluk. Hans was zo slim geweest een heel witbrood mee te nemen. Aan het einde van de middag strooide hij wat korsten en die werden vrijwel  ogenblikkelijk met grote kolken weggegrist. Snel een wat groter haakje gemonteerd en een kleiner dobbertje (ik kreeg een echte Ap-creatie van hans!), een dikke pluim eraan en vooruit maar!

Ik gooide in, net achter een grote kolk en kon na lange tijd weer eens een prachtige winde vangen.

boffen...

Verder heeft Hans nog een intervieuwtje gegegeven aan TV-Deventer over vissen en het zomergevoel, hebben we lekker nagekletst en zo rond 19.00 namen we afscheid.

Hans, zeer bedankt voor de leuke dag! Ik hoop zowel jou als de IJssel toch regelmatig weer terug te zien.

Mijn dagen op Goeree...

Gisteravond teruggekomen van een verblijf op Goeree-Overflakkee. Gelukkig leef ik bij meer dan vis alleen want och, och, och; wát een weelde! Gedurende 2 weken en meerdere vissessies ving ik - ik durf het bijna niet te zeggen - 2 baarsjes! Eén daarvan slecht tweemaal zo groot als het Salmo Hornet plugje en eentje van 35 cm.
Da's best een leuke. Maar om nou te zeggen dat ik goed gevangen heb...nee dus.

Op zee - waar ik zo groen ben als gras - was het evenzeer slecht. Gelukkig niet alleen bij mij. Vele uren proberen en kijken bij anderen zag ik niets boven komen.
Je zou er triest van worden.

Als dan Madelon op een regenachtige maandag terugkomt uit Zweden met een doos oliepastels is mijn onderwerp snel gekozen; getekende frustratie! Haha!

Morgen ga ik revanche nemen. Op het Rijp bij Alkmaar hebben René en ik een fluisterbootje gehuurd.
Ik zeg nog maar niks maar hoop stilletjes!

Na regen...

komt zonneschijn, zo luidt het spreekwoord ten minste.


Voor vismaat René en mij gold dat gisteren wel héél letterlijk; was voor het weekend en maandag nog een bak regen voorspeld, beter had het niet kunnen zijn, gisteren! Volop zon en ook nog vis!
De laatste 4 of 5 keer dat ik er op uit trok was het dood- en doodstil onder water; alsof ale vis tegelijkertijd op vakantie was gegaan; plugjes, spinners, rubber en zelfs wormen...niéts was in trek en nog niet het kleinste visje toonde interesse.
Zo was het bij mij en ook René had meermalen geblankt. Je zou bijna gaan twijfelen aan jezelf!

Gelukkig komt er dan af en toe weer zo'n dag met een "gouden randje".

Toen ik om 09.00 op het perron van Heerhugowaard uitstapje,gewapend met Mosquito 0 spinhengel en een tasje kunstaas stond René mij al op te wachten onder een stralende en zonnige hemel.

In de auto maar en naar het water. Onze eerste keus was een sloot die bij nader inzien toch te ondiep bleek. Het enige wat gehaakt werd waren waterplanten. Ik maakte een ongelukkig worpje en verspeelde helaas een Salmo minnow plugje. Als je dag zo begint...hmmm

We visten door en deden verschillende watertjes aan. Rene wist nog een spinner te redden die vast zat aan betongaas in een tuin door over een schutting te klimmen. Al met al, na anderhalf uur vissen nog geen schub gezien!

Ik wisselde mijn spinner voor een mini-hornet en haakte mijn 1e baarsje van de dag die meteen op de foto moest! Je weet immers maar nooit of er meer volgen.

Gelukkig bleek dit baarsje het patroon van niet-vangen te doorbreken. Even daarna had ook René z'n eerste visje. We vingen nog wat en daarna ging de bel voor het einde van de eerste ronde.

Een lunch bij Rene thuis en een lekker soepie, dat ging er wel in. We hebben even de tijd genomen om hengel en kunstaas te bespreken en te bewonderen, zijn gaan winkelen bij Sanders hengelsport om de onderlijntjes aan te vullen en visten vervolgens weer door.

Het zonnetje had er steeds meer zin in en we kregen het zelfs warm. Gelukkig liet de vis het niet afweten. Bij een duikertje in de buurt waar ik mijn plugje langsdraaide schoot ineens een snoek uit de beplanting en toonde duidelijk interesse. Helaas pakte 'ie daarna niets meer van het aangeboden snoekgoed. Alles hebben we geprobeerd maar de snoek bleef stoïcijns stilstaan.

We liepen door en visten een mooie vijver af. Toch zat het me niet lekker. Na een paar minuten zei ik tegen René: "ik ga nog even bij onze 1e klant hier kijken", verwisselde mijn plugje voor een halve kip (René's tandemspinner) en liep terug.

René liep gelukkig mee want wat volgde was werkelijk prachtig om te zien. De snoek draaide bij de 2e of derde worp om en achtervolgde de spinner een aantal meters op zeer ondiep water en knalde er daarna bovenop. Schitterend gezicht op 50 cm. water. Een mooie dril volgde maar de vis legde het af tegen de mosquito. Net toen René 'm wilde pakken schoot íe weer weg. Dat gebeurde een aantal keren. Uiteindelijk kregen we 'm te pakken en konden we 'm even bewonderen en meten.

Prachtige 70 cm snoek. Hij mocht snel weer zwemmen want meneer begon weer kuren te krijgen; snoek met een attitude!

Onze dag kon al niet meer stuk maar dit was wel erg fraai.

De rest van de middag hebben we nog meerdere baarsjes gevangen, kunstaas uitgeprobeerd en vooral genoten.

Toen rond 17.00 dan ook de bel voor de laatste ronde ging vonden we het beide jammer; zulke dagen gaan véél te snel voorbij!

René, bedankt voor de gastvrijheid en kennismaking met de Heerhugowaardse snoeken. Volgende keer doen we Bert Schouten's winkel er ook bij!