dinsdag 19 juli 2011
Mijn dagen op Goeree...
Gisteravond teruggekomen van een verblijf op Goeree-Overflakkee. Gelukkig leef ik bij meer dan vis alleen want och, och, och; wát een weelde! Gedurende 2 weken en meerdere vissessies ving ik - ik durf het bijna niet te zeggen - 2 baarsjes! Eén daarvan slecht tweemaal zo groot als het Salmo Hornet plugje en eentje van 35 cm.
Da's best een leuke. Maar om nou te zeggen dat ik goed gevangen heb...nee dus.
Op zee - waar ik zo groen ben als gras - was het evenzeer slecht. Gelukkig niet alleen bij mij. Vele uren proberen en kijken bij anderen zag ik niets boven komen.
Je zou er triest van worden.
Als dan Madelon op een regenachtige maandag terugkomt uit Zweden met een doos oliepastels is mijn onderwerp snel gekozen; getekende frustratie! Haha!
Morgen ga ik revanche nemen. Op het Rijp bij Alkmaar hebben René en ik een fluisterbootje gehuurd.
Ik zeg nog maar niks maar hoop stilletjes!
dinsdag 21 juni 2011
Na regen...
komt zonneschijn, zo luidt het spreekwoord ten minste.
Voor vismaat René en mij gold dat gisteren wel héél letterlijk; was voor het weekend en maandag nog een bak regen voorspeld, beter had het niet kunnen zijn, gisteren! Volop zon en ook nog vis!
De laatste 4 of 5 keer dat ik er op uit trok was het dood- en doodstil onder water; alsof ale vis tegelijkertijd op vakantie was gegaan; plugjes, spinners, rubber en zelfs wormen...niéts was in trek en nog niet het kleinste visje toonde interesse.
Zo was het bij mij en ook René had meermalen geblankt. Je zou bijna gaan twijfelen aan jezelf!
Gelukkig komt er dan af en toe weer zo'n dag met een "gouden randje".
Toen ik om 09.00 op het perron van Heerhugowaard uitstapje,gewapend met Mosquito 0 spinhengel en een tasje kunstaas stond René mij al op te wachten onder een stralende en zonnige hemel.
In de auto maar en naar het water. Onze eerste keus was een sloot die bij nader inzien toch te ondiep bleek. Het enige wat gehaakt werd waren waterplanten. Ik maakte een ongelukkig worpje en verspeelde helaas een Salmo minnow plugje. Als je dag zo begint...hmmm
We visten door en deden verschillende watertjes aan. Rene wist nog een spinner te redden die vast zat aan betongaas in een tuin door over een schutting te klimmen. Al met al, na anderhalf uur vissen nog geen schub gezien!
Ik wisselde mijn spinner voor een mini-hornet en haakte mijn 1e baarsje van de dag die meteen op de foto moest! Je weet immers maar nooit of er meer volgen.
Gelukkig bleek dit baarsje het patroon van niet-vangen te doorbreken. Even daarna had ook René z'n eerste visje. We vingen nog wat en daarna ging de bel voor het einde van de eerste ronde.
Een lunch bij Rene thuis en een lekker soepie, dat ging er wel in. We hebben even de tijd genomen om hengel en kunstaas te bespreken en te bewonderen, zijn gaan winkelen bij Sanders hengelsport om de onderlijntjes aan te vullen en visten vervolgens weer door.
Het zonnetje had er steeds meer zin in en we kregen het zelfs warm. Gelukkig liet de vis het niet afweten. Bij een duikertje in de buurt waar ik mijn plugje langsdraaide schoot ineens een snoek uit de beplanting en toonde duidelijk interesse. Helaas pakte 'ie daarna niets meer van het aangeboden snoekgoed. Alles hebben we geprobeerd maar de snoek bleef stoïcijns stilstaan.
We liepen door en visten een mooie vijver af. Toch zat het me niet lekker. Na een paar minuten zei ik tegen René: "ik ga nog even bij onze 1e klant hier kijken", verwisselde mijn plugje voor een halve kip (René's tandemspinner) en liep terug.
René liep gelukkig mee want wat volgde was werkelijk prachtig om te zien. De snoek draaide bij de 2e of derde worp om en achtervolgde de spinner een aantal meters op zeer ondiep water en knalde er daarna bovenop. Schitterend gezicht op 50 cm. water. Een mooie dril volgde maar de vis legde het af tegen de mosquito. Net toen René 'm wilde pakken schoot íe weer weg. Dat gebeurde een aantal keren. Uiteindelijk kregen we 'm te pakken en konden we 'm even bewonderen en meten.
Prachtige 70 cm snoek. Hij mocht snel weer zwemmen want meneer begon weer kuren te krijgen; snoek met een attitude!
Onze dag kon al niet meer stuk maar dit was wel erg fraai.
De rest van de middag hebben we nog meerdere baarsjes gevangen, kunstaas uitgeprobeerd en vooral genoten.
Toen rond 17.00 dan ook de bel voor de laatste ronde ging vonden we het beide jammer; zulke dagen gaan véél te snel voorbij!
René, bedankt voor de gastvrijheid en kennismaking met de Heerhugowaardse snoeken. Volgende keer doen we Bert Schouten's winkel er ook bij!
dinsdag 7 juni 2011
troostprijs...
Het “niet vangen” lijkt nog even aan te houden.
Het humeur lijdt er allerminst onder; wat wil je ook; een vrije zaterdagmiddag met visvrienden Ard en René een middagje achter de snoek en baars aan geweest.
Mijn eerste vlucht van een “halve-kip-spinner”, een prachtig eigenbouwtje van René eindigt na een meter al in een snoekebekje. Helaas lost het snoekje na een aantal seconden.
Dat was het dan… die middag zal geen visje zich meer verlagen aan mijn spinner of plugje te gaan hangen. René vangt nog een mini-snoekje en Ard is spekkoper met 6 baarsjes.
Aan het einde van de lange wandeltocht rond het Twiske passeren we nog een mijn oude ruisvoornstekken. De laatste keer in april dat ik daar met Maya was had ik een biertje uitgezet voor dorstiger tijden. Aan een touwtje en een stokje.
Zou het er nog zijn? Ik twijfel eerst zeer daaraan. Maar als we de stek naderen en ik zie hoe de rieten hebben opgerukt neemt mijn hoop toe.
Ik bluf en zeg tegen Ard, die mij daarop wat glazig aankijkt “ik ga even een biertje vangen”
Aan het water gekomen zie ik het blikje op ongeveer 80 cm diepte liggen… het heeft toch op me gewacht! Het touwtje is welliswaar doorgerot na 5 weken, het blikje wat verweerd en begroeid maar toch. Na een actie met het schepnet en wat schoonmaakwerk toch een héél aardige troostprijs op een warme dag!
Ard & René, ik heb weer genoten van jullie gezelschap. Wat mij betreft doen we het snel over!
maandag 30 mei 2011
Een dipje...
Zou het dan tóch aan de meimaand liggen? Vorig jaar mei, toen ik dit blog begon had ik ook zo'n periode waarop het niet ging; dáágen zonder schubben!
En nu wéér zo'n periode. Net terwijl mijn blog ontdekt wordt door steeds meer lezers, Marcel Pomp (vispomp) een leuk stukje over mijn blog schreef (gestegen in de vishiërarchie werd er al gegrapt, haha! ;) en "Visdeal" me vroeg om een regelmatige bijdrage te leveren blijft mijn net droog. Weliswaar een schubje hier en daar maar dan ging het om een karper die vals gehaakt was.
En of mijn liefde voor de zeelt wederkerig is valt nog ook nog maar te bezien; ondanks mijn grondige voorbereidingen heb ik slechts éénmaal Tinca Tinca kunnen verleiden. Ze zijn er wel maar worden vaak afgetroefd door de wat snellere karper.
Wat ik wél vang zijn rivierkreeftjes. Méér en méér vang ik ze aan de hengel. Inmiddels zijn voorbereidingen getroffen om de kreeftjes tijdelijk te huisvesten; er wacht hen een roemrijk en culinair einde. (inclusief een Franse chef)
wordt vervolgd dus...
zondag 22 mei 2011
Motto:
Bijgaand een plaatje van mijn ex-libris wat ik zo'n 30 jaar geleden maakte. Het past wel bij me, vind ik; mijn geboorteplaats en lijfspreuk...
Géén tekst die je aan je CV zou willen toevoegen of met trots aan mensen showt die zorgvuldig hun carrierre plannen. Desalniettemin is de zeelt nog steeds mijn lievelingsvis en mijn motto ongewijzigd.
"Van goud naar groen" zou dit stukje moeten heten; zo was de planning althans... een overgang van vangsten van ruisvoorn naar de groene karper ofwel de mysterieuze zeelt. Maar sommige zaken zijn lastig te plannen, en zeelten blijven wat onberekenbaar.
Welliswaar heeft eentje zich laten foppen in Twente. Voor de rest hingen er een paar mooie karpers aan de hengel. Eigenlijk niets te klagen en de zeelt blijft voorlopig nog een welkome toevalstreffer. Ik hoop dat er meer volgen.
donderdag 19 mei 2011
inwijding van een éénponder...
Gisteren was het dan eindelijk zo ver. Mijn nieuwe vintageaanwinst; de gele eenponder van Fair Play kon laten zien wat 'ie waard was. Na de vorige avond een grote karper verspeeld te hebben (16/00 bleek andermaal toch echt te licht voor het formaat karper wat ik de laatste tijd tegenkom) mocht de eenponder eindelijk mee naar buiten.
Al na een kwartiertje na het voeren was de karper duidelijk actief aan het azen; wat wil je ook als je weken trouw bijna dagelijks je handje gekiemde hennep / trouvit en bloodworm aanbiedt. Al dat verwennen mag best eens beloond.
Bovenstaande karper bood zich een aan voor een testrondje aan de hengel. Na lange tijd stilgelegen te hebben mocht de hengel eens weer z'n prachtige curve laten zien. Nog even een fotootje met hengel en centrepin en dan inpakken. Fluitend reed ik naar huis.
dinsdag 17 mei 2011
Van Goud naar Groen....
Al een tijdje had ik een flinke zeeltkoorts opgelopen; altijd fijn, die "besmettingen" via diverse leden van mijn vaste forum en vriendenclub (http://www.lichtervissen.nl/)
Ook Marcel Pomp (http://www.vispomp.nl/)en Hans Koeslag (http://kruimopjekurken.blogspot.com/)werkten een stevig handje mee. Dank jongens!
Inspiratie alom dus. Vangsten te over...om mij heen dan - wel te verstaan. Bij mij bleef het rustig en moest de eerste zeelt nog komen. Gelukkig kwam er dit weekend dan eindelijk verlossing. De eerste "groene karper" werd een feit. Om half drie opstaan had ik er graag voor over; Twente ligt niet naast de deur.
Ook voor vriend Ap kwam er gelukkig een zeelt boven het net. Eentje waarvan we beide eerst dachten dat het een karper was, zo'n imposant schot!
Moe, rozig en voldaan reden we terug naar Amsterdam. Zo'n dag was het... ik geniet nog even na!
Nogmaals bedankt Ap, voor weer en hele gezellige en geslaagde dag!
Abonneren op:
Posts (Atom)





