een "Meneer" met wormen...

Vandaag was een fijne dag...

"Van je vrienden moet je 't hebben", zeggen ze.

Rond 07.30 werd ik al opgepikt voor een ritje in Ap's Baarsbolide.  Naar Den Helder ditmaal.
Ard was ook mee; gezellig als altijd.

Bas had, volgens afspraak, de baarzen al voor ons wakker geschud en de stekken met krijt voor ons op de kade gemarkeerd, zodat we metéén wisten waar we moesten zijn... topservice!  ;)

In de overgang naar een (nog) lichter spinstokje wordt ik door de mannen van lichtervissen wel op een héél fraaie manier begeleid; het is mij vergund om vandaag met twee supermooie baarshengeltjes te vissen;

Allereerst de mosquito XXX-light, Bas z'n eigen "mugje" en het prototype van de mosquito 00, waarover jaloerse tongen fluisteren dat Bas 'm naast z'n bed heeft staan zodat 'ie slechts z'n arm hoeft uit te strekken om aan de vibraties in het grafiet af te lezen of de baarzen "los" zijn. Een benijdenswaardig voorrecht dus en ik ben zéér vereerd.

De baars werkt gelukkig ook mee en een fraai exemplaar van 38 cm. komt in mijn netje. Wát een genot om zo'n mooie vis op zo'n schitterend hengeltje te mogen drillen! Nog meer baarsjes laten dit ultralichte stokje dansen en trillen dat het een lust is. Mijn vismaten vangen ook hun visje maar de baars is moeilijk te verleiden.
Zéér    l    a    n    g    z    a    a    m     binnendraaien, nauwelijks tikjes geven - dat gaat ze al te snel - is het devies. Een subtiel minishadje, een zéér licht loodkopje en...een worm maken vandaag blijkbaar het verschil.

Zo lang het nog mag maak ik graag gebruik van dit extra stukje "levend aas" om mijn shadje te promoten.
En niet zonder succes. Waar de shad-diehards doorgaan en af en toe een visje pakken of zelfs niets vangen blijven de wormen in trek. Bij de vissen dan, wel te verstaan; ik bied wat wormen aan maar het blijven échte rubber-aanhangers, die vrienden van me.

's Middags worden worm en shadje uitgelaten aan Ap's prachtige baarsbeukertje, een prachtig strak spijkertje uit de stal van de fa. Schreiner en apart voor hem vervaardigd. Ook dit is een juweeltje van een hengel en ik voel mij nu wel héél erg verwend. Ik blíjf er ook mee werpen en vissen tot nummer 40 in zicht komt. Die laatste vis lost vlak voor de kant. Ik vind het wel goed zo!

Ook het college van rubber-only dat zich achter mijn rug meer en meer gedurende de middag tot lichtervissen-praatgroep heeft  getransformeerd begint signalen af te geven dat men het wel genoeg vindt.
Een grapje wat mij net ontgaan is (*1) (of wat ik niet helemaal begreep) leidt er toe dat mij inmiddels met "meneer" is gaan aanspreken.

Het is me wat; een "meneer" met wormen!

Ap, Ard, Bas, Peter en Paul, het was een genoegen vandaag in jullie gezelschap te mogen vissen. Bedankt!


( *1 - lees er meer over op www.lichtervissen.nl )

I feel.....privileged!

De afspraak stond. Uitgeslapen. Een goed ontbijt. Geen koffie omgegooid. Geen file's. Geen regen. Zacht weer...

Wat kón er nog misgaan vanmorgen?
 Ik zal het u vertellen..

Voor twaalven arriveren René en ik al bij 't Twiske om te kijken of de baarzen dit keer wél thuis zijn.

Al bij de auto krijgt mijn vismaat een telefoontje van z'n vrouw; de kleine is niet lekker en krijgt kiezen.

We besluiten terstond om er dan maar een korte vissessie van te maken. There's more to life than fishing nietwaar? Beter een mooi uurtje doen dan helemáál niet vissen.

Helaas zat dat uurtje er ook niet in.  Ik tuig op, stel de slip af en KRR-AKKK!  De Mitchell Privilege 152 spinhengel breekt keurig in twee stukken. Precies boven de pensluiting en preciés ook waar René's eerste Privilege ook sneuvelde. Al eerder heb ik niet zulke beste verhalen gehoord over dit hengeltje maar de maat is nu wel vol. René bedankt feestelijk voor het aanbod van een nieuwe en ik kán me er iets bij voorstellen.

We lachen er maar om en vissen een andere keer wel verder. Ons humeur kan niet stuk vandaag.
René, sterkte met Martijn en de tandjes!

                     Dát zou je willen! Maar de hengel kan het ook zonder mijn hulp.

Een week vissen...

Een week vissen, dat is toch wel heel luxe!

Ik moet toegeven dat ik niet élke dag gevist heb deze week maar vrijwel elke dag ben ik er toch wel een beetje mee bezig geweest. Voorbereiden en zoeken naar nieuwe plekken om 's te proberen horen daar ook bij. De voorpret is zeker niet te versmaden.

Na de foggy day van maandag heb ik op woensdag mijn verjaarsbaars gevangen. Er moest gezocht en gepeuterd worden maar na een uurtje of twee spartelde toch een fraai gestreept exemplaar in mijn netje.
Een mooie baars was 't, maar niet in verhouding tot de vis op de foto die mij werd gestuurd door Jennifer.

                              leuke grap maar mag het een onsje of wat minder?

Vrijdag werd de vis- en botenbeurs in Utrecht aangedaan, samen met René. Ik heb me érg ingehouden en kocht slechts een mini-baarsplugje. Het zag er zó leuk uit dat ik het niet kon laten liggen. Een prachtig baarspatroon om die gestreepte kannibalen te verleiden.

Bas en vismaat Rik kwam ik nog tegen bij de stand van Bart Bakker. Ook leuk om die laatste nou ook eens "in het wild" tegen te komen. Ik ga zeker nog eens naar z'n winkel om al dat moois uitgebreider te bewonderen.

Ná de beurs zijn we in de snel invallende schemering nog even René's nieuwe molentje gaan testen.
Gelukkig wilde een snoek wel even het slipgedeelte voor 'm op de proef stellen; de bofferd!

                                                              bofferd!

Zaterdag om 07.30 staat Bas al weer voor de deur. We gaan, samen met Ap, een dagje de Brielse baarzen belagen. Het mini-plugje van de beurs wordt hier ook ingezet maar kan z'n vangerige uiterlijk (nog?) niet waarmaken door de stekelrovers te verleiden. Zelfs versierd met een wormpje lukte het niet!
Ach...de baarzen waren ook niet écht los; hij krijgt binnenkort een nieuwe kans; misschien mag 'ie woensdag wel opnieuw voor z'n "B*-diploma"

(*-waarbij "B" uiteraard staat voor Baars. De "A" had 'ie al; die was van Aanschaf. Of dat een verstandige was zal nog blijken)

                                (nog) verborgen vangstcapaciteit?

Een paar Brielse baarzen zijn wel gevangen door mij maar ik heb vrij veel naast de man met het Rode petje gevist en daar viel toch niet aan te tippen hoor; de onbetwiste topvanger van de dag! Nou zegt dat mij niet altijd het meeste. Veel leuker vind ik dat bij Bas er altijd het plezier van het vissen afspat. Zelfs als er minder gevangen wordt.

                                            baarsplezier...


Het werd een héle fijne dag waar de weerjuffrouwen en dito meneren eens fijn ongelijk kregen. Géén druppel nat en met een rozige kop van het zonnetje, de buik vol van de andijviestamppot keerden wij zéér voldaan huiswaarts.

Vandaag heb ik maar eens niet gevist. Zo'n dag er tussendoor is ook wel fijn. Je ziet ook nog eens wat anders.
Bruin en kleurloos lag de Larense heide er aan het eind van de middag bij. Maar naarmate de zon zakte werd een heel spectalulair kleurenpatroon tevoorschijn getoverd. Een paar weken geleden ook al en nu wéér, wat een bof. Ik bleef plaatjes schieten! Maar een paar minuten had ik, vlak voor zonsondergang.
Ik sluit de week af met één van mijn mooiste foto's van vanmiddag. Eigenlijk moet je 'm éven aanklikken om
in volle glorie te bewonderen. Prachtig toch?

A foggy day...

Een dag als deze. Mist die zowel buiten langs mijn huis sliert als in mijn hoofd haar wollige draden trekt. In de middag mag ik er even uit. Genoeg van de taken die ik mijzelf heb opgelegd.

Op weg naar het water zie ik een dun en waterig zonnetje. 

Een visser staat bij de sluis. We maken een praatje over de vangsten, bootjes en het Nieuwe Meer. Beide koesteren we de wens het Meer eens vanaf een andere kant te benaderen; vanuit een bootje dus.

Ook wonen we vlak bij elkaar, zo blijkt als we gegevens uitwisselen; wie weet kunnen we ooit eens wat nader kennismaken en samen vissen.

Dan vervolg ik mijn weg. Mijn doel is een paar baarzen te interesseren voor mijn shadjes. Ik heb mijn té hooggespannen verwachtingen al bijgesteld; de laatste weken zijn de vissen moeilijk te vinden is mijn ervaring.

Het Nieuwe Meer ligt er vandaag roerloos bij. Het water lijkt bedekt door een grijzige deken.

Elk stapje op het ponton zie je vertaald in rimpels. Ik neem geen risico en loop héél voorzichtig om trillingen te vermijden over de betonnen rand.

Het mocht niet baten; achter mij aan is een nieuwsgierige man aangelopen. "Ga je vissen?" riep 'ie straks al.

"Boem! boem!" dof klinken de schoenen op het ponton. De rust is even verstoord hier. Grote golven verspreiden zich en ook al is het water hier redelijk diep toch ben ik daar nooit zo blij mee.

Een loodkopje met een shadje en wat mestpiertjes verdwijnt langzaam naar beneden. Ik wacht op het slap vallen van de lijn. Tik! tik! tik! Zachtjes wipt het shadje op meer dan 3 meter diepte over de bodem. Het is hier kraakhelder; kan mijn aasje zién huppelen. Nóg een reden om me hier zeer rustig te houden; als ik de bodem kan zien kan de vis mij zéker zien. Ik blijf laag en beweeg langzaam... tik... tik...

helaas...het blijft stil. Zo rimpelloos als het water er bij ligt zo stil lijkt het ook ónder water. Ik werk de verschillende kantjes af, doe nog wat worpjes en fiets dan verder. Langs de ringvaart bij Sloten. Terrein wat voor mij nog vrij nieuw is. Beetje fietsen en verkennen. Het gemaal bij Lijnden wordt bezocht. Helaas heeft een beroepsvisser hier zijn fuiken vlakbij gezet. Bij vissen binnen 50m wordt meteen de politie gebeld staat er op een bord.

"Wat mag er nog wel" zucht ik. Een paar worpjes in deze omgeving nog wel gemaakt maar het levert allemaal niks op.

Ik rijd terug. Over niet al te lange tijd zal de schemering inzetten en eigenlijk wil ik het plekje waar ik vanmiddag begon nogmaals afvissen. Zéér langzaam vis ik de wormpjes over de grond langs het ponton.

Hé! Toch nog iemand thuis?  Ik voelde een tikje! Ik laat het shadje zakken en tik het meteen weer omhoog.

Wéér voelde ik even wat maar net niet genoeg. Dat spelletje gaat nog even door totdat ik ineens, niet meer verwacht, met een zich krommend hengeltje in mijn handen sta.

Een baarsje. Niet groot, niet bijzonder misschien. Maar wel bijzonder fraai. Eén zo'n visje en meteen is de middag écht compleet. Een broertje komt ook nog even kijken. Dan is het afgelopen. Donker is het inmiddels geworden en ik fiets naar huis.

's Avonds een vervroegd verjaarsmaal; hert met aardappeltjes en kastanjes. De fles wijn ging op. Een goed besluit van zo'n mistige dag.

Schubben uit een zakje....

Al een week hadden we een afspraak. Vanmiddag was het dan zo ver. Een eerste ontmoeting en een middagje vissen met René; één van de leden van het Lichtervissenforum.

Al een tijdje had ik nagedacht over een leuke bestemming om 's te proberen. Na overleg bleek dat we beide wel zin hadden om het jachthaventje van het Twiske eens aan te doen. In het verleden heb ik daar leuk gevangen, René kende 't eigenlijk niet maar was in voor iets nieuws. Ook zijn visserijactiviteiten hadden de laaste keren niet bijster veel opgeleverd, vertelde hij.

Ik moest vanmorgen nog wat boodschappen doen en heb er speciaal op gelet dat René's auto in ieder geval met een gezonde vislucht huiswaarts kon; broodjes makreel voor ons en verse spiering voor onze vermeende slachtoffers.

Helaas is er meer van de makreel genoten dan van de spiering. Na een uurtje of twee tevergeefs ons rubber en onze spierinkjes langs de steigers getikt te hebben besloten we voor de koffie te gaan.

Opgewarmd zijn we de omgeving van Oostzaan verder gaan verkennen naar slootjes waar eventuele snoekjes zich zouden kunnen ophouden. We houden de shadjes in de doos en schakelen over op een paar prachtige zelfgebouwde spinners van René. We vissen het slootje af tot het al weer schemerig wordt; het gaat veel snel voorbij!  René vangt drie leuke snoekjes.

                                         vakwerk van René!

                                          en de beloning!


Ben vangt ze niet en mag het vandaag doen met de eerder genoemde schubben uit een zakje. Geen ramp; het was een fijne middag!

Bedankt René voor de leuke middag. Zeker voor herhaling vatbaar!

The camera never lies... (blue memories)

Woensdag heb ik gevist met een paar vrienden van het lichtervissenforum.
 Een verslag? Nee, ga ik mij niet aan wagen; dat heeft Ap al mooi beschreven op www.lichtervissen.nl

Wel een zogenaamde "verloren foto" eentje die mislukt was door een lensprobleempje maar ik desalniettemin zó leuk vond dat ik 'm tóch even plaats. Ik heb de kleurtjes nog even wat verder bewerkt. Het leuke van de foto is dat het plezier er in te lezen is wat we hadden.

 Ap, sorry dat ik je in roze afdruk. Weet daar je het daar niet zo op hebt ;)  Maar ik heb er wat blauw ingegooid. Je moet maar zo denken; over een paar jaar zijn het allemaal " fine blue memories"!

lighting the (B)ass...

Aan het einde van de zondagmiddag een momentje gevonden om er toch even op uit te gaan. De hoofdpijn en grieperigheid die mij sinds gisteren plagen worden even genegeerd en ik schrijf mijzelf een vissessie voor.

"Zo mogelijk éénmaals daags. Gebruik bekend." grap ik in mezelf; jammer dat zoiets niet altijd een haalbare kaart is!

Na een 20 minuten gevist te hebben ontdek ik dat het een taaie visserij is. Slechts wat geknabbel aan mijn shadje en  echte aanbeten blijven uit. Ik haak een vis maar helaas lost die. Ik probeer wat plekjes, experimenteer wat met kleuren en, aangezien toch niets resultaat schijnt op te leveren vandaag, probeer ik 's wat anders:

Al een tijdje zitten in mijn kunstaasdoosjes 4 prachtige witte shadjes van het merk Behr. Eerlijk gezegd heb ik ze gekocht omdat ik ze zo mooi vond. Een superslecht argument natuurlijk; shadjes moeten gewoon vángen!

Soms vangt het ordinairste plastic terwijl de "state of the art" kunstaasjes het erbarmelijk laten afweten. Godzijdank heeft nog nooit iemand met enige zekerheid kunnen aantonen waaraan dat ligt; wat zóu er een hoop van de charme van het vissen verloren gaan! Een hoop minder te ouwehoeren en ongefundeerde onzin te spuien hadden we ook.

Om op de mooie witte shadjes terug te komen; ik ontdekte laatst dat ze een gaatje aan de achterzijde van het staartje hadden. Schijnt bedoeld te zijn voor mini breekstaafjes. Kan het nog gekker?

Maar ja...ik  schuw geen enkel experiment als het om vissen (en een aantal andere zaken in het leven) gaat. Dus vooruit maar; deze donkere middag wordt tijdelijk verlicht door een lichtgevende asshole...

Vertrouwen doe ik het nog niet; de shad heeft een actie die nauwelijks beter lijkt dan die van de gemiddelde tandenborstelsteel. Het lichtje is ook niet echt goed te zien. Jammer. Leek me nou net zo leuk!

Helaas kan 't de baars en snoek in de omgeving niet echt boeien. Ik krijg wel wat nazwemmers, net als op bijna alles wat ik probeer vanmiddag.


Redder van de dag bleek uiteindelijk nog de ouderwetsche worm. In dit geval aangeboden aan een dropshotmontage en zéér langzaam binnen gevist. Eén baars is mijn prijs.

Toch ben ik blij; lekker er uit geweest en de hoofdpijn is een stuk minder.